OTEL PERSONELİ YETİŞİRKEN KURUMSAL KÜLTÜR GEREKİR

OTEL PERSONELİ YETİŞİRKEN KURUMSAL KÜLTÜR GEREKİR, BU KÜLTÜRDEN YOKSUN YETİŞEN YÖNETİCİ EN TEHLİKELİ PROFİLDİR

Otelcilik mutlaka kurumsal terbiye gerektirir. Kurumsal terbiye önce sizi mesleki rekabette yetişmeniz öğrenmeniz rakibe ve iş arkadaşlarınıza saygı mesleki altyapınızı geliştirmek üzerine bir kariyer planı kurmanızı sağlar. Nitekim Dedemancılar, Hyattcılar, Swissciler, Conradcılar, Çırağancılar, Hiltoncu’lara bu sebepten denir. Onların hepsi bir ekolden gelirler ve temelden aldıkları değerli eğitim ve kurumsal terbiye ile Türk Turizmini domine etmektedirler. Bu değim bir ayrımcılık gibi görünse aslında tam tersi pozitif bir yaklaşımla onların aldıkları kurumsal terbiyeyi gösterir. Tabii eski Ağabeylerimiz var Sheraton’cular, Etapcılar Turbancılar onlarda çok değerli büyüklerimizdi. Görevlerini tamamlayıp giden üstadlardı. Ölenlere rahmet, Kalanlara sağlıklar dilerim.

Görgüsüzle dost olma; Yol bilmez, yordam bilmez, kural bilmez, üzülürsün!

Şeyh Edebali

Tıpkı kültürümüz de süre gelen AHİ’lik geleneği gibi; eski Türk medeniyet unsurlarının, fütüvvet değerleriyle uyumlu kaynaşması neticesinde kurulan esnaf, sanatkâr ve üretici birliklerini ve bu birliklerin tatbik ettikleri ahlaki, siyasi, iktisadi, felsefi duygu ve prensipler ile atalarımız bu kurumsal yapıyı binlerce yıl öncesinde bu topraklarda, Türk kültür tarihinin önemli bir eğesi olarak kurmuşlardır.

Sektörümüzde maalesef bazı yöneticiler kurumsal terbiyeden yoksun olarak yetişirler. Bu arkadaşların bazıları yükselmek için; rekabetin rakibin eksik ya da zayıf noktaları ile vurmak, patrona ya da bir üst mevki ye yalakalık ve ispiyonculuk üzerine tüm kariyer planlamasını kurarlar. Birinin adamı olurlar. O adamlar sayesinde bazen bir kurumsal yapıya sonradan gireler ama temelden almadığınız her terbiye sonradan gördüğünde ne kadar mükemmel davranışlar sergilemiş olsalar da, tamam kendini iyi yetiştirmiş kanısı yansıtılanlardan sonradan görmelerin hep bir yerde görgüsüzlükler ini sergilemeleri gibi kadersel bir döngüleri vardır.

Bu görgüsüzlükler rekabet ederken fiyat kırmanın rekabet olduğunu düşündürür mesela, ya da başkasının yaptığını kopyalayarak fark yaratabileceğini düşündürür bu garibanlara, veya başka bir kurumsal yapının alt yapısını kendilerine bile uyarlamadan aciz olarak kopyala yapıştır yapan klavye şampiyonları vardır. Bu profilin durumu vahimdir ama, maalesef asıl onların ardından gelen jenerasyon ise acınacak durumda olacaklardır. Görgülü kuşlar gördüğünü işler, görmedik kuşlar ne görsün ki ne işler.

Bu arkadaşlar bir pozisyona geldiklerinde olduklarını zannederek önce meslektaşlarını sonra da altlarında çalışan arkadaşlarını hakir görürler ta ki bir gün kovulana kadar. Çünkü öyle ya da böyle gerçeklerin, bir gün ortaya çıkmak gibi kötü bir huyu vardır.

Aldanma cahilin kuru lafına, Kültürsüz insanın külü yalandır

Hükmetse dünyanın her tarafına, Arzusu hedefi yolu yalandır

Aşık Veysel

Üstat Necip Fazılın dediği gibi; Hayatta üç insandan kork Dağdan inme, Dinden dönme, Sonradan görme!

Otelcilik sektörü git gide kaliteli insan kaynağını kaybetmektedir. Bunu unutmayın otelcilikte yatırımcı sıkıntısı asla olmaz, hizmet alan ve hizmet eden sıkıntısı olur onu da sorumluluk sahibi kurumsal kültür almış hayatlarını otelcilikten elde ettikleri gelir ile idame eden onurlu otelcilik çalışanları bir olup, diri olup, birlik olup çözmek zorundadırlar. Nasıl olsa yatırımcı kazanacağı parayı takip eder sizi bulur.

Bir de babalarından kalan otelleri ile patronların tepeden inme Züppe çocukları vardır. Kendilerini yönetici zanneden zavallılar. Ona daha sonra ayrıca bir yazı yazmak lazım onların hikayesi daha acıklıdır.

Orhan Genceli